Keys to Soil Taxonomy, Tenth Edition (2006) (3.9 MB)

Previous Versions of Keys to Soil Taxonomy

 7th Approximation (9.52 MB)

 Supplement to the 7th Approximation (5.37 MB)

 1st Edition of Keys to Soil Taxonomy, 1983 (3.65 MB)

 2nd Edition of Keys to Soil Taxonomy, 1985 (3.12 MB)

 3rd Edition of Keys to Soil Taxonomy, 1987 (4.22 MB)

 4th Edition of Keys to Soil Taxonomy, 1990 (7.60 MB)

 5th Edition of Keys to Soil Taxonomy, 1992 (7.96 MB)

 6th Edition of Keys to Soil Taxonomy, 1994 (8.91 MB)

 7th Edition of Keys to Soil Taxonomy, 1996 (8.50 MB)

 8th Edition of Keys to Soil Taxonomy, 1998 (1.19 MB)

 9th Edition of Keys to Soil Taxonomy, 2003 (3.23 MB)

خاک يکي از منابع طبيعي و محدود زمين است. خاک يک اکوسيستم اکولوژيک و متشکل از جامعه زيستي متنوعي در بستر حجيمي از مواد غيرزنده معدني و آلي است که اين اجزا آنچنان به هم آميخته اند که مي توانند سيستم هاي زنده واحدي محسوب شوند.

تحقيقات نشان داده است خاک هاي ايران از نظر مواد نيتروژني فقير و اکثرا با کمبود فسفر مواجه هستند از اين رو مصرف کودهاي شيميايي در کشور با رشدي روزافزون همراه بوده است.

استفاده بي رويه از کودهاي شيميايي اگرچه در کوتاه مدت مواد مغذي مورد نياز اراضي کشاورزي را تامين و بهره برداري بيش از اندازه را ممکن مي کند، ولي در بلندمدت باعث از بين رفتن کيفيت خاک ، افت حاصلخيزي و در نتيجه فرسايش خاک مي شود.

بررسي ها نشان مي دهد مولفه هاي غيرمستقيم همانند آب و هوا، رشد جمعيت و عوامل اقتصادي در تخريب زمين موثرند. آب و هوا در بخش هاي مختلف کشور اثرات متفاوتي بر خاک دارد. به طور مثال ، خاک استان هاي حاشيه درياي خزر بيشتر در معرض فرسايش ناشي از آب قرار دارد و حال آن که در نواحي بياباني و کويري فرسايش ناشي از باد حاکم است .

افزايش جمعيت نيز باعث بهره برداري بيش از ظرفيت خاک مي شود. در 40سال گذشته جمعيت کشور بيش از 3برابر شده ؛ در حالي که مساحت اراضي مفيد کاهش يافته است. از سوي ديگر، عوامل اقتصادي باعث استفاده مکرر از زمين مي شود که اين امر کيفيت خاک را پايين مي آورد. همچنين افزايش قيمت زمين و تجارت اراضي کشاورزي ، تغيير کاربري زمين هاي کشاورزي را در پي دارد.

کارشناسان معتقدند فعاليت هاي مرتبط با کشاورزي مي توانند از مهم ترين عوامل تخريبي زمين باشند. زراعت و کشت نادرست در اراضي کشاورزي ، شيوه سنتي آبياري ، استفاده از سموم و آفت کش ها، شخم زدن نامناسب ، استفاده نشدن از وسايل مدرن کشاورزي و کاشت فشرده از عوامل تخريب زمين در اثر فعاليت هاي کشاورزي است.